Mundo ni Aly




Aly.

Isang manunulat na may nag tataeng ballpen.


#RandomKwento

Laking National Card.

Ang burara ko talaga sa gamit kaya madali kong ma-misplace ang mga kagamitan ko. At pag nawawala na ‘to, ang tamad kong mag hanap.

Naalala ko yung MIBF week. Na-stranded ako sa bahay nina Berna dahil sa lakas ng bagyo. Two nights ako sa kanila nun. Pero bago yun, second day ng MIBF, dumaan ako sa SMX para mag book shopping. Nagamit ko pa ‘tong Laking National Card ko. Saturday ng hapon ako nakauwi sa’min. Then the next day, bumalik ako sa MIBF para sa book signing ko at mag book haul ulit. Kaso nakakaloka, nung mag babayad na ako sa cashier ng NBS booth sa mga librong pinamili ko, wala na ang Laking National Card ko doon sa card holder ko. Wala rin sa wallet o sa bag ko. Inisip ko na lang na baka naiwan ko sa bahay. Kaso pag uwi ko sa’min, halos baliktarin ko na ang bahay namin, wala pa rin.

Syempre nanlumo ako kasi yung points na laman ng card ko eh medyo malaki na at pwede nang makabili ng dalawang libro. Sayang din yun. Nasa isip ko nun, makita ko lang yun, di ko na siya papabayaan kahit kailan (lakas maka-drama)


Sinubukan kong hanapin ulit sa bahay namin kaso wala talaga.


Then naalala ko. Nung pauwi na ako samin galing kina Berna, dumaan pala ako ng NBS sa Gateway at doon ko huling ginamit ang card ko. So I’m quite positive na naiwan ko siya sa cashier doon. Which is dumoble ng panlulumo ko dahil feeling ko nag disappear na talaga siya ng tuluyan. Inalis ko na lang sa isip ko ang card na yan. Mag a-apply na lang ulit ako ng bago at mag iipon na lang ng bagong points. *Kahit abot kasukdulan ang pang hihinayang ko*

Pero kanina nang mapadaan ulit ako sa NBS Gateway, sinubukan kong tanungin sa customer service kung meron bang shungang customer ang nakaiwan ng card. And tada! Nandoon nga! Para kong nakamtan ang Nirvana nang masilayan ko ulit siya. XD

Bottom line? Every one deserves a second chance. Pero charot lang. Pag bumalik sayo ang isang bagay na nawala na, matuto tayong pahalagahan ito.

#WhoGoat

#RandomKwento

Laking National Card.

Ang burara ko talaga sa gamit kaya madali kong ma-misplace ang mga kagamitan ko. At pag nawawala na ‘to, ang tamad kong mag hanap.

Naalala ko yung MIBF week. Na-stranded ako sa bahay nina Berna dahil sa lakas ng bagyo. Two nights ako sa kanila nun. Pero bago yun, second day ng MIBF, dumaan ako sa SMX para mag book shopping. Nagamit ko pa ‘tong Laking National Card ko. Saturday ng hapon ako nakauwi sa’min. Then the next day, bumalik ako sa MIBF para sa book signing ko at mag book haul ulit. Kaso nakakaloka, nung mag babayad na ako sa cashier ng NBS booth sa mga librong pinamili ko, wala na ang Laking National Card ko doon sa card holder ko. Wala rin sa wallet o sa bag ko. Inisip ko na lang na baka naiwan ko sa bahay. Kaso pag uwi ko sa’min, halos baliktarin ko na ang bahay namin, wala pa rin.

Syempre nanlumo ako kasi yung points na laman ng card ko eh medyo malaki na at pwede nang makabili ng dalawang libro. Sayang din yun. Nasa isip ko nun, makita ko lang yun, di ko na siya papabayaan kahit kailan (lakas maka-drama)


Sinubukan kong hanapin ulit sa bahay namin kaso wala talaga.


Then naalala ko. Nung pauwi na ako samin galing kina Berna, dumaan pala ako ng NBS sa Gateway at doon ko huling ginamit ang card ko. So I’m quite positive na naiwan ko siya sa cashier doon. Which is dumoble ng panlulumo ko dahil feeling ko nag disappear na talaga siya ng tuluyan. Inalis ko na lang sa isip ko ang card na yan. Mag a-apply na lang ulit ako ng bago at mag iipon na lang ng bagong points. *Kahit abot kasukdulan ang pang hihinayang ko*

Pero kanina nang mapadaan ulit ako sa NBS Gateway, sinubukan kong tanungin sa customer service kung meron bang shungang customer ang nakaiwan ng card. And tada! Nandoon nga! Para kong nakamtan ang Nirvana nang masilayan ko ulit siya. XD

Bottom line? Every one deserves a second chance. Pero charot lang. Pag bumalik sayo ang isang bagay na nawala na, matuto tayong pahalagahan ito.

#WhoGoat

Ang storya kung saan ang bida ay ang kontrabida :)

The Other Side by Aly Almario (Alyloony) to be released this coming September 17-21 sa Manila International Book Fair event (SMX Complex) :)

Tama nga sila, walang easy ticket sa pag abot sa mga pangarap natin. May pagkakataon na parang ang lapit-lapit na nito sa’tin only to find out na malayo pa rin pala. Yung feeling na, ayun na, moment mo na, pero biglang magkaka-abirya. Ang daming challenges. Ang daming obstacles. Minsan naiisipan nating mag quit na lang kasi nakakapagod na. Ilang beses na tayong nadapa eh. Marami nang sugat na natamo. Masyado nang masakit. Pero kada maiisipan kong mag-quit, lagi kong iniisip kung bakit ko ginagawa ang mga bagay na ‘to. Then maalala ko, ginagawa ko ‘to dahil ito yung mahal ko, yung passion ko. Madami na akong isinakripisyo para dito, ngayon pa ba ako susuko? Ayun ang nagpapa motivate sa’kin para bumangon ulit at ipagpatuloy ang pag abot sa aking pangarap.

Mahirap. Masakit. Nakakapagod. Pero masaya ako. I know I am on the right path.

—   iamalyloony.tumblr.com
Watched “If I Stay” awhile ago. ❤️

I read the book and honestly speaking, it was an “okay” book for me. Maganda naman though I expected too much. Akala ko kasi hahagulgol ako ng iyak sa book nito like what I did to The Fault In Our Stars. I did shed a tear though nakulangan lang siguro talaga ako sa connection ng characters sa’kin. Hindi ako masyadong na-attach that’s why…


But the movie, my god, ang ganda. I’m not saying na na-surpass nito ang book. After all mas maganda pa rin talaga ang book kesa sa movie. Pero yung part na nakulangan ako sa book, yung attachment ko sa character, nahanap ko doon sa movie. Mas naiyak ako at mas na-depress. Ang ganda. Sayang may part lang na flashback ni Mia na fave ko na hindi pinakita but all in all, I’m satisfied with the movie. Parang gusto ko pa ulit ulitin. ❤️🎥
Done reading: “Isla and the Happily Ever After by Stephanie Perkins”

Sa tatlong books ni Stephanie Perkins, ito ‘yung pinaka nagustuhan ko talaga. This is such a nice “good-feel” book. I like Anna and the French Kiss and Lola and the Boy Next Door. But this book? I LOVE IT. I admit may times kasi na na-o-off ako sa POV ni Anna and ni Lola, pero yung kay Isla, gustong gusto ko ang point of view niya. Nakaka-aliw. Mas buhay. And Josh’s character. My gosh. Josh. I fell in love with him. I fell in love with their story. Simple, pero dama.

***SPOILERS ALERT***

Nakakatuwa ang way kung paano nag start ang book na ‘to. Tinamaan na kasi agad ako ng kilig eh. Nadala ako masyado sa point of view ni Isla. Siguro may part lang talaga na nabitin ang kilig ko kasi nabilisan ako ng kaunti doon sa love story nila sa umpisa. Si Josh kasi umamin kaagad. Kainis hahahaha. But all in all, maganda naman ang timing.

My rating: 8/10 

#BookReview #IslaAndTheHappilyEverAfter #StephaniePerkins
Noah — 2014 Film

Nung nakita ko ang trailer nito sa cinema, na-excite akong panuorin kasi *ehem* nandyan si Emma Watson 😂😂😂 Yun nga lang, hindi ako nagkaroon ng time para manuod kaya thank you torrent, napanuod ko ito dahil sa’yo.

About the movie, honestly speaking, HINDI ako nagandahan. Medyo disturbing pa. 

Napaisip ako nung una kung bakit gusto ipa-ban ito ng simbahan sa Pinas. Nung napanood ko na, naintindihan ko kung bakit—-in-alter nila ang story ni Noah.

Sinubukan ko pa rin tapusin ang movie kahit nakikipagtalo na ang belief ko sa napapanood ko. Nag focus na ako sa magandang effect ng movie at award winning na pag arte ni Emma Watson pero hindi ko pa rin talaga nagustuhan. May ibang part pa na medyo na-weirduhan ako.

1. Yung kalaban ni Noah dito (I forgot his name) gumamit siya ng baril. And I was like—- oh my gash! Naimbento na pala ang baril sa panahon ni Noaaaah! 😂👈

2. Logan Lerman’s character (Ham). Ang sabik niya sa babae. At talagang nagalit siya sa kanyang ama ng matagal na panahon because he failed to save his girl …. na kakakilala pa lang niya for less than an hour. Kaloka. Okay, I get it, he doesn’t want to be alone. Pero after ng flood, iniwan din niya ang family niya. At namuhay mag isa. Medyo magulo ang character niya 😂

3. After ng flood, the only human survivors are: Noah, Noah’s wife, Shem, Ila (Shem’s wife), Ham, Japhet, and Shem and Ila’s twin daughter. Uhmm, medyo mahihirapan silang magparami ng lahi sa lagay na ‘yan. 

All in all, isa ito sa mga movie na sana hindi ko na lang pinanuod kasi nakaka frustrate lang. At sa sobrang frustration ko, hindi ako maka-move on. Kaya inilabas ko na lang dito. #MovieReview

Noah — 2014 Film

Nung nakita ko ang trailer nito sa cinema, na-excite akong panuorin kasi *ehem* nandyan si Emma Watson 😂😂😂 Yun nga lang, hindi ako nagkaroon ng time para manuod kaya thank you torrent, napanuod ko ito dahil sa’yo.

About the movie, honestly speaking, HINDI ako nagandahan. Medyo disturbing pa.

Napaisip ako nung una kung bakit gusto ipa-ban ito ng simbahan sa Pinas. Nung napanood ko na, naintindihan ko kung bakit—-in-alter nila ang story ni Noah.

Sinubukan ko pa rin tapusin ang movie kahit nakikipagtalo na ang belief ko sa napapanood ko. Nag focus na ako sa magandang effect ng movie at award winning na pag arte ni Emma Watson pero hindi ko pa rin talaga nagustuhan. May ibang part pa na medyo na-weirduhan ako.

1. Yung kalaban ni Noah dito (I forgot his name) gumamit siya ng baril. And I was like—- oh my gash! Naimbento na pala ang baril sa panahon ni Noaaaah! 😂👈

2. Logan Lerman’s character (Ham). Ang sabik niya sa babae. At talagang nagalit siya sa kanyang ama ng matagal na panahon because he failed to save his girl …. na kakakilala pa lang niya for less than an hour. Kaloka. Okay, I get it, he doesn’t want to be alone. Pero after ng flood, iniwan din niya ang family niya. At namuhay mag isa. Medyo magulo ang character niya 😂

3. After ng flood, the only human survivors are: Noah, Noah’s wife, Shem, Ila (Shem’s wife), Ham, Japhet, and Shem and Ila’s twin daughter. Uhmm, medyo mahihirapan silang magparami ng lahi sa lagay na ‘yan.

All in all, isa ito sa mga movie na sana hindi ko na lang pinanuod kasi nakaka frustrate lang. At sa sobrang frustration ko, hindi ako maka-move on. Kaya inilabas ko na lang dito. #MovieReview

Tapos sasabihin pa ng iba: “Facebook/Twitter/Account ko ‘to! Ippost ko ang gusto kong ipost blah blah blah blah blah….”

Pag rant ka kasi ng rant sa social media at naka-public pa ang iyong posts, asahan mong meron at meron talagang mang huhusga sa ‘yo. XD 

Kung ayaw mong mahusgahan, wag kang mag drama at mag rant. Period. XD 

****

CTTO para doon sa picture :)

Tapos sasabihin pa ng iba: “Facebook/Twitter/Account ko ‘to! Ippost ko ang gusto kong ipost blah blah blah blah blah….”

Pag rant ka kasi ng rant sa social media at naka-public pa ang iyong posts, asahan mong meron at meron talagang mang huhusga sa ‘yo. XD

Kung ayaw mong mahusgahan, wag kang mag drama at mag rant. Period. XD

****

CTTO para doon sa picture :)

Done reading “The Catastrophic History of You and Me” by Jess Rothenberg.

Another great book that I highly recommend. Ang ganda kasi talaga. Andoon ‘yung feels na isang araw, patay ka na. At kung kelan isa ka na lang ganap na soul, doon mo pa malalaman lahat ng mga totoong nangyayari nung buhay ka pa and you can’t do anything because you’re already dead. Then you’ll face the five stages of grief. Ang ganda. Simple lang ang linya, simple ang pagkakasulat, kahit ang mga nangyayari…. pero tagos. Ramdam na ramdam. Mas nagustuhan ko ‘to kesa sa If I Stay. Bow down ako sa author nito. Ang galing! Sana magka-movie rin ito. ❤️👏📖👍 Rate: 8.5/10 
#BookReview #TheCatastrophicHistoryOfYouAndMe #JessRothenberg
Dear Idol #ShortStory

Bakit kaya ang daling mag hanap ng negative sa mga positive na bagay samantalang ang hirap mag hanap ng positive sa mga negative na bagay?